Era tardor que encara me pòrte ena Val d'Aran

I a lòcs que abandonam e d’auti que, simplaments, mos acompanhen tota era vida. Pendent ans pensè que jo auie partit dera Val d’Aran. Hí es valises damb setze ans convençudi qu'eth mèn futur començaue ath delà des montanhes a on auie creishut. Auie de besonh descorbir mon, trobar eth mèn pròpri camin e guardar ath delà des orizons que m’auien vist a nèisher. Damb eth temps, mès, comprení que non ère jo qui auie deishat darrèr era Val; ère era Val qui auie decidit contunhar